Prasowanie proszków zagęszcza metalowe lub ceramiczne proszki w hartowanych stalowych formach przy użyciu wysokiego jednostkowego nacisku. Z proszków takich jak żelazo, stal, miedź i ceramika powstają precyzyjne elementy surowe do kół zębatych, tulei, części strukturalnych, filtrów i podłoży narzędzi skrawających.
Zagęszczanie proszków (prasowanie proszków) jest podstawowym etapem metalurgii proszków, w którym metaliczne lub ceramiczne proszki formuje się w wymiarowo stabilne, niespieczone elementy. Proces polega na napełnieniu wnęki matrycy precyzyjnie odmierzonym proszkiem, a następnie zastosowaniu jednoosiowego nacisku za pomocą górnego i dolnego stempla. Nacisk ten zagęszcza cząstki i zapewnia wystarczającą wytrzymałość w stanie surowym do późniejszego spiekania. Do najczęściej stosowanych proszków należą żelazo, stal, miedź, wolfram, węgliki, stal nierdzewna oraz zaawansowane ceramiki. Narzędzia obejmują hartowane stalowe matryce, stemple, trzpienie rdzeniowe i systemy wyrzutników – zwykle wykonane z zaawansowanych stali narzędziowych do pracy na zimno, zdolnych do utrzymania wysokiej dokładności oraz odporności na ściskanie i zużycie ścierne. Smary i lepiszcza poprawiają płynność proszku i zmniejszają tarcie podczas wyrzutu. Parametry procesu, takie jak ciśnienie zagęszczania, wielkość cząstek, rozkład gęstości i osiowość narzędzia, bezpośrednio wpływają na właściwości końcowe części. Prasowanie proszków jest szeroko stosowane do kół zębatych, tulei, elementów strukturalnych w motoryzacji, podłoży narzędzi skrawających, filtrów, części magnetycznych oraz komponentów ceramicznych w medycynie i przemyśle.