W trakcie budowy zespołu apartamentów ze strony inwestora zostało wyrażone życzenie, by goście hotelowi mieli możliwość bezpośredniego przejścia z zespołu do jeziora Wörthersee. Ponieważ droga krajowa w tej okolicy przebiegała bezpośrednio przy brzegu jeziora zaproponowano, by droga krajowa została w przyszłości przeprowadzona w tunelu pod terenem hotelowym.

Długość prostego stalowego przepustu rurowego wynosi 144,70 m i zaprojektowana jest dla dwupasmowego ruchu samochodów ciężarowych. W roku 2002 projekt został ukończony i przekazany dla komunikacji publicznej.

W roku 2001 we współpracy z ÖBB zostało poddane renowacji to sklepienie w pobliżu Linz. Przy tym na urządzeniu prowadzącym składającym się z szyn kojowych w istniejącą konstrukcję budowlaną przy pomocy wciągników linowych i koparki został wciągnięty profil eliptyczny. Dla zapewnienia siły wyporu dla procesu zalewania już przed wciąganiem profilu na stropie została zamontowana konstrukcja kratowa także wykonana z szyn kolejowych.

Aby wykluczyć możliwość tworzenia się po procesie zalewania pustych przestrzeni w obszarze wierzchołkowym przepustu wzgl. sklepienia, od góry przez nasyp aż do sklepienia wiercone są 2 otwory kontrolne i wspierane rurami ze szwem śrubowym. Przez te otwory można zarówno kontrolować jak i wprowadzać do sklepienia ewentualny materiał do zalewania. Inwestycja została zrealizowana samodzielnie przez ÖBB i zakończona w roku 2001.

W roku 2001 Wydział budowy mostów rządu krajowego Górnej Austrii stwierdził beznadziejny stan tej budowli i postanowił przeprowadzenie działań renowacyjnych. Ponieważ bieżący ruch komunikacyjny nie mógł być zakłócony, ostatecznie zastosowana została metoda renowacji sklepienia. Przepusty zostały wciągnięte na urządzeniu prowadzącym i zalane betonem.

Techniczne interesującym detalem tej inwestycji jest kontrolowane wypływanie stalowych przepustów rurowych. W celu uniknięcia specjalnej konstrukcji do zapewnienia wyporu postanowiono, że przepust w trakcie prac przy zalewaniu będzie mógł wypłynąć aż do dolnej krawędzi ramy żelbetowej. Poza tym poprzez kontrolowane rozszerzanie przepustu, wywołane przez siły wyporu, stalowy profil falisty był ze swojej strony dociskany do ścian bocznych ramy żelbetowej. Dzięki temu zaklinowaniu dalsze kroki wypełniania miały zapewnione stabilne położenie profilu. Inwestycja została zrealizowana samodzielnie przez Brückenmeisterei Hausruckviertel i zakończona w roku 2002.

Po zajęciu systemy sztolni przez armię sowiecką, zwłaszcza w obrębie skrzyżowań został on wysadzony w powietrze w wyniku czego powstały bardzo duże puste przestrzenie o objętości wielu setek metrów sześciennych. Ponieważ całe wzgórze, w których znajdują się te korytarze, zbudowane jest głównie z piasku kwarcowego, te puste przestrzenie w ciągu ostatnich 60 lat na skutek zalewania tak bardzo się powiększyły, że zwłaszcza w obrębie domów i ulic wynikła "konieczność podjęcia działań".

Ponieważ obie wybrane puste przestrzenie wymagające renowacji będą musiały być dostępne do chodzenia także w przyszłości, we współpracy z biurem planistycznym ILF z Innsbrucka opracowana i zaproponowana została wersja renowacji przy pomocy stalowych przepustów rurowych, która następnie została ostatecznie przekazana do realizacji jesienią 2002 roku. Przy tym w trudnych warunkach zostały zmontowane i wciągnięte dwa profile eliptyczne, z czego jeden profil nawet posiadał dwa blisko siebie położone załamania, co dodatkowo utrudniało montaż.

Stalowe przepusty rurowe z taśmami uszczelniającymi zostały przy pomocy pasów odciągowych zakotwione w dnie żelbetowym jako zabezpieczenie przed siłami wyporu. Następnie cały oszalowany obszar pustej przestrzeni ze znajdującym się w nim przepustem został w kilku krokach wypełniony materiałem izolacyjnym. Większość materiałów obrazowych została nam udostępniona przez STRABAG AG.